شمارهٔ ۷۵۹

قافیه: وشیم۴ بیت

چندانکه وفا کردم و اظهار ارادتجز جور و جفا زآن بت طناز ندیدم

آشفته نهفتم بدرون گنج غم عشقجز سینه کسی محرم این راز ندیدم

مطرب زعنایت ره این پرده بگردانزیرا که ره راست از این ساز ندیدم

درد دل سودا زده با آل عبا گوکز خلق جز این سلسله اعجاز ندیدم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه شاعر است. او از وفاداری و ارادت خود سخن می‌گوید، اما در عوض فقط بی‌وفایی و ظلم از معشوق می‌بیند. او احساس تنهایی و غم را در دل پوشیده‌اش حس می‌کند و می‌گوید که تنها کسی که می‌تواند رازهایش را درک کند، سینه‌اش است. سپس از مطرب می‌خواهد که موسیقی را تغییر دهد، زیرا او راهی درست در زندگی‌اش نمی‌بیند. در نهایت، شاعر اذعان می‌کند که با هیچ کس جز اهل معرفت نمی‌تواند درد دل کند، زیرا در دیگران جز معجزاتی از عشق نمی‌بیند.