شمارهٔ ۵۹۴
رتبه عشق برونست زادراک قیاسعقل مستأصل چونست قرین افلاس
پایه اش گاه بفر شست و گهی بر سر عرشپرتو عشق زآفاق عیان و زانفاس
شاه را گر نبود تاج و نگین سلطان نیستعشق را رتبه نکاهد بود ار کهنه پلاس
عشق در کسوت درویش اگر جلوه کندقدر لؤلؤ نشود کم چه بپوشی افلاس
عقل شیر است ولی عشق بود آتش طورشیر را لاجرم از شعله نار است هراس
ساقیا تو خضری و جام میت آب حیاترحمتی بر من عطشان بچشان از این کاس
مانده آشفته گم گشته به تیه حیرتهمچون آن مور که بیچاره فتاده در طاس
بزن ای دست خدا بر مسم اکسیر مرادکیمیا زر کند ار ذرهای افتد به نحاس