شمارهٔ ۵۷۶
منم بگرفته دل از وصل دلبربود بی دلبرم کوهی به دل بر
خلیلا بر تو آذر گشت گلزارشد آذر مه مرا بیدوست آذر
همی آهم جهد از سینه چون برقهمی سیلم رود از سینه تر
ترا خوش باد طرف باغ و بستانمرا داغ تواز باغ است خوشتر
نگفتم در نهان یاری باغیارنگفتم با رقیبان باشدت سر
قسم خوردی بآن روی دلا راقسم خوردی بآن موی معنبر
چو من بار سفر بستم بر افتاداز آن راز نهان پرده سراسر
بریدی رشته محکمتر از جانشکستی عهد چون سد سکندر
چو گل با خاربن گشتی هم آغوشزدی با مدعی در بزم ساغر
نه بینی من سگ کوی رضایمنمی بینی که در طوسم مجاور
نترسیدی جفاکارا زپاداشنیندیشی ستمکارا زکیفر
که از مژگانزند نشتر بچشمتنهد بر گردنت از زلف چنبر