شمارهٔ ۵۷
در دل و دیده ام ای دلبر جانانه بیاپی تشریف تو پاکست مرا خانه بیا
خلوتی کرده ام از غیر و می ومطرب هستعذر یکسونه و بی پرده و رندانه بیا
گر رقیب است تو را مانع دیدار حبیبرو خرابش بکن از یکدوسه پیمانه بیا
تا بکی صومعه و مسجد و سالوس وریامی صاف کش و مستانه بمیخانه بیا
پرچم از عنبر تر بر سرمه زن از مویکله از سرنه و با تاج ملوکانه بیا
همه شب گرد تو پروانه پرافشان در بزمشبی ای شمع پی پرستش پروانه بیا
میدهد وسوسه عقل و خرد رنج و صداعرفع کن درد سر از باده و مستانه بیا
چند خاموش نشینی تو چو صوفی غمناکبذله گو عیش کن ایشوخ و ظریفانه بیا
گرچه آشفته ات ایدست خدا روسیه استتو ببالین وی از لطف کریمانه بیا
تو شه مملکت حسنی و در کشور دلبا سپاه و حشم و کوکب شاهانه بیا