شمارهٔ ۵۱۸

قافیه: ارافکند۱۴ بیت

نفس باد بهاری دم عیسی داردگر شود خضر صفت زنده چمن جا دارد

جیب هر شاخ پر است از گل خورشید مثالموسی طور گلستان ید بیضا دارد

مزن ای مانی ارژنگ دم از نقش و نگارصنعت این است که کلک چمن آرا دارد

وقت آنست که درویش بسلطان نازدگرچه او ملک جم و افسر دارا دارد

منت از باده کوثر نکشد در فرداهر که امروز بکف ساغر صهبا دارد

بید مجنون صفت آمد بتماشای چمنکه زهر گوشه گلی طلعت لیلا دارد

صوت هر مرغ دل از جا نبرد مردم رااین اثر زمزمه بلبل شیدا دارد

گل بجز ناله بلبل نکند گوش بطبعزاغ در باغ اگر غلغل و غوغا دارد

چمن از شاخ شکوفه فلک پروینستکه زازهار نمودار ثریا دارد

من بشاهد کنمش ثابت کاینست بهشتمدعی گرچه در این مسئله دعوا دارد

لیک میل چمن و لاله و نسرین نکندهر که در گلشن خاطر گل رعنا دارد

میگساری که می از لعل شکرخندی خوردمیتوان گفت که او عیش مهنا دارد

میل بوئیدن سنبل نکند در بستانهر که آشفته وش از زلف تو سودا دارد

رند میخواره ندارد غم امروز بدلچشم امید چو بر شافع فردا دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: دراین متن شاعر به زیبایی‌های بهار و طبیعت اشاره می‌کند و از جلوه‌های مختلف آن سخن می‌گوید. او از دم عیسی در بهار یاد می‌کند و می‌گوید که چمن به مانند خضر زنده و سرزنده است. گل‌ها و درختان پر از زیبایی و شکوفایی هستند و هر شاخی پر از گل‌های درخشان شده است. شاعر به محبت‌ها و زیبایی‌های میانه درویش و سلطان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که خوشی امروز را باید قدر دانست. همچنین، او از بلبل و نغمه‌های دل‌انگیز آن صحبت می‌کند و می‌گوید که درختان و گل‌ها به شعف و سرزندگی خود ادامه می‌دهند. در نهایت، اهمیت عشق و شوق در زندگی و تأثیر آن بر حال و هوای انسان را مورد تأکید قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که برای لذت بردن از زیبایی‌های زندگی، دل شاد و دلی خوش باید داشت.