شمارهٔ ۴۹۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اناورد۷ بیت

ساقی ز جام کشف از این راز می‌کندکابواب خیر پیر مغان باز می‌کند

منصوروار می‌کشدش بر فراز دارآن را که میر عشق سرافراز می‌کند

مردود هر در است و بود خار هر نظرآن را که پیر میکده اعزاز می‌کند

روی نیاز ما نبود جز به کوی دوستبگذار تا زمانه به ما ناز می‌کند

حاشا که رنگ و بی‌تو در دیگری بودخود را اگر که گل به تو انباز می‌کند

دانی چه کرد با دل من لشکر مژهبا صعوه آنچه چنگل شهباز می‌کند

آشفته جای زلف تو گیرد زمام خسراطناب را به دل چه به ایجاز می‌کند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، ساقی از ماهیت عشق و رازهایی که در دل دارد سخن می‌گوید. او با اشاره به مقام بلند عشق، از تاثیرات مثبت میکده و پیر آن بر زندگی و دل عاشقان می‌نویسد. شاعر بیان می‌کند که حضور معشوق و عشق واقعی، موجب افتخار و عزت است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود. همچنین، او از احساسات عمیق و درد دل ناشی از عشق می‌گوید و به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند که دل و جانش را تحت تاثیر قرار داده است. به طور کلی، این شعر به توصیف عشق، زیبایی و تاثیر آن بر زندگی انسانی می‌پردازد.