شمارهٔ ۴۸۸
عزت شمرا ار یار تو را خوار پسنددگل را نبود قدر چو او خار پسندد
مردود بود سبحه اگر دوست نخواهدمقبول بود یار چو زنار پسندد
می خور بهمه روزه گرت یار بخواهددر عید بکن تو به چو هشیار پسندد
چون چنگ دو تا کن کمری از پی طاعتچون نی بنوای آی چو مزمار پسندد
تاریک چو شب روز اگر چهره بپوشداز روز بسی به چو شب تار پسندد
بندم دهن از گفتن اگر خواست خموشیصحت نکنم یاد چو بیمار پسندد
مالک بودش عشق پی حسن فروشیگر یوسف خود بر سر بازار پسندد
مشغول چو خواهد بهمه شغل در آمیزبگذار همه کار چو بیکار پسندد
هر صاحب حسنی نبود یوسف مصریمقبل بود آن کاو که خریدار پسندد
در حق علی سر حقیقت مکن افشامنصور شو آشفته اگر دار پسندد