شمارهٔ ۴۸۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انشود۱۳ بیت

مگر که شهر دگر باز در نظر داردکز این دیار مه من سر سفر دارد

گشود مملکت پارس را به نیم الارضبفتح ترک و عرب تا چه در نظر دارد

دو روز نیست فزون تر بمنزلی ساکنمهم به تندروی حالت قمر دارد

خبر زحال دلم داد اشک خونینمکه تازه آمده از خانه و خبر دارد

هر آن دعا که پی ماندنش رقم کردمببین زبخت بدم واژگون اثر دارد

ثمر بغیر دهد نونهال نوسفرمدریغ نخل محبت که این ثمر دارد

تو را که خرمن حسنست در کمال نصابزخوشه چین گدائی کجا ضرر دارد

اگر چه گلشن حسن تو را خزانی نیستزبرق آه سحرگاهی صد شرر دارد

تو سنگدل که زآتش نمیکنی پرهیزبترس زآتس آهی که در جگر دارد

بکن رعایت درویش گرچه سلطانیکز آه مور سلیمان بسی حذر دارد

بکن بحلقه گیسوی خویشتن رحمیکز آه سینه آشفته بس خطر دارد

بکن رعایت درویش خویش ای سلطانکه او زمهر علی کسوتی ببر دارد

اگر رقیب بود حیله ساز چون روباهمگو بسوز که این بیشه شیر نر دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به موضوعاتی چون عشق، وفا و دلبستگی‌های عاطفی می‌پردازد. او از احوال دل خود می‌گوید و ابراز می‌کند که بار دیگر به دیاری دیگر می‌خواهد سفر کند. احساساتش را به شکل اشک خونین بیان می‌کند و بر درد جدایی تاکید می‌ورزد. همچنین به وفاداری و دعاهایی که برای ماندن محبوبش انجام داده اشاره دارد، اما می‌بیند که سرنوشتش به گونه‌ای دیگر رقم خورده است. شاعر همچنین به عشق و زیبایی معشوقش می‌پردازد و از او می‌خواهد که با درایت رفتار کند، چرا که آه و ناله‌های درویش نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد. او به ویژه بر لزوم توجه به حالتی که در آن درویش و سلطان هر دو در یک مقام هستند، تأکید می‌کند و نسبت به خطرات ناشی از بی‌توجهی به احساسات دیگران هشدار می‌دهد. این اشعار در نهایت بر اهمیت محبت، فهم و رعایت حال یکدیگر تاکید دارند.