شمارهٔ ۴۰۶

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انکند۷ بیت

فتنه در نرگس فتان تو مفتون گردیدنافه چین بخم زلف تو مرهون گردید

بعد از این سینه خلقت بود آماج خدنگهر کجا بود دلی از ستمت خون گردید

لعل و یاقوت و نمک شکر و شیر و مرجانبهم آویخته شد لعل تو معجون گردید

عاقلی جانب لیلی بملامت میرفتنارسیده بدر خیمه که مجنون گردید

حسن مه کاهد چون بگذرد از چار دهشچارده از تو شد و حسن تو افزون گردید

یک دو قطره زسرشگم بزمین جاری شدآن یکی شط فرات آن یک جیحون گردید

زاهدار کرد بدل وصل تو با حور بهشتدر قیامت شودش فاش که مغبون گردید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی و جذابیت "فتنه در نرگس" معشوقه‌اش قرار گرفته است. او توصیف می‌کند که زیبایی معشوقه‌اش باعث شده تا دل‌های بسیاری مجروح و دچار عشق و شوق شوند. شاعر به تمثیل‌های مختلفی از زیبایی مثل لعل و یاقوت اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به او تمامی زیبایی‌ها را تحت‌الشعاع قرار داده است. همچنین اشاره می‌کند که عاقلان هم به خاطر عشقی که به او دارند، مورد سرزنش قرار می‌گیرند. در نهایت، شاعر به عواقب عشق می‌پردازد و می‌گوید که در قیامت، حقیقت معشوقه‌اش فاش خواهد شد، و این نشان می‌دهد که عشق به او ممکن است به نوعی مغبون شدن باشد.