شمارهٔ ۳۸۶

قافیه: رگیرد۷ بیت

اگر آه مرا اندر شب هجران اثر باشدکفایت خرمن کون و مکان را یک شرر باشد

ندیدی حالت یعقوب و حسن ماه کنعان راجفاکار است و زیبارو اگر چه خود پسر باشد

دهان بگشا و حرف قتل عاشق در میان آورکه تا معلوم گردد کت دهان هست و کمر باشد

قدت را سرو گفتم لیک حیرانم که در بستانثمرکی سرورا عناب و بادام و شکر باشد

نیارد منع عاشق از نظر بازی آن منظرنصیحت گو اگر از زمره اهل نظر باشد

تراکت غنچه وش پرخنده لب باشد نه ای عاشقنشان عشاق را لبهای خشک و چشم تر باشد

مکن از من دریغ ای باد خاک مقدم او راکه خاک پای او آشفته را کحل البصر باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و رنج عشق و جدایی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر آه او در شب هجران تأثیری داشته باشد، کافی است که تنها یک شرر از محبت به آن بیفزاید. او همچنین به حالت یعقوب (پدر یوسف) و حسن (عاشق لیلی) اشاره می‌کند که نشان دهنده‌ی غم و اندوه عشق است. شاعر به معشوق می‌گوید که اگر می‌خواهد بفهمد عشق واقعی چیست، باید حقیقت را ببیند. او زیبایی معشوق را با درخت سرو مقایسه می‌کند و از او می‌خواهد که لبخند و شادی را در عشق بپذیرد، نه تنها غم و جدایی را. شاعر همچنین می‌گوید که عشق به معنای چشم‌های پرآب و لب‌های خشک است و هر داد و ستدی در عشق باید با محبت و اشتیاق همراه باشد؛ او از باد می‌خواهد که خاک پای معشوق را بر دوش بکشد تا به عشق واقعی دست یابد. در کل، شعر به عمق احساسات عاشقانه و پیچیدگی‌های آن می‌پردازد.