شمارهٔ ۳۰۱
ماه من ماه را نخستین استوقت تجدید عهد پارین است
ماه ماتم برفت و عیش آمدساقیا فال نیکوئی این است
ماه نو جز بجام کی بیندهر کرا دیده جهان بین است
ماه نو شد شراب کهنه بیارکز می کهنه بزم رنگین است
تلخ چون صبر عاشق مشتاقکاخر صبر عیش شیرین است
ارتفاع از قدح بگیرد خورکافتابی منیر و مشکین است
مطرب از راست کن نوای حجازکه رحیل مخالف دین است
مه میلاد احمد مرسلپادشاهی که شرعش آئین است
می کش و بر دعای شه کن جهدکه ملک در فلک بآمین است
دین آشفته چیست مدح علیسنتش طعن دشمن دین است