شمارهٔ ۳۰۰

قافیه: یناست۱۳ بیت

فحش شیرین زلعل شکرخاستزهر از دست نیکوان حلواست

زشتی ای عاشق قباحت فهمکانچه زیبا کند همه زیباست

بلبل باغ خار نشناسدکه همه چشم بر گل رعناست

از هجوم رقیب در آن کوچه عجب گر قیامتی برپاست

هر کجا میپزند حلوائیاز هجوم مگس همین غوغاست

شوقم اندر کمند عشق افکندرفت شوق و تعلقم برجاست

عقل دیوانه خم زلفشچشم او رهزن دل داناست

همچو آئینه ام زصیقل عشقکاز سراپایم آن صنم پیداست

خار رشکم شکسته است بدلتا تو را جامه زاطلس و دیباست

دست بگرفتمش که بوسم لبگفت هی هی برو مگر یغماست

گفتی آشفته زلف او بگذارفکر سودائیان همیشه خطاست

گر بدنیاست چشم اهل معاشدیده زاهد از پی عقباست

من آشفته زین دو آسودهچشم بر دست حضرت مولاست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است و به تضاد میان زیبایی و زشتی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی فحش هم می‌تواند شیرین و دلپذیر باشد وقتی که از زبان انسان‌های نیکو صادر شود. او به زیبایی چشم‌ها و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که بلبل تنها به گل‌های زیبا می‌نگرد و از خارها چیزی نمی‌بیند. همچنین، در شعر، عاشق به شوق و علاقه‌ی خود اشاره می‌کند و اینکه عقلش به خاطر زیبایی معشوقش دیوانه شده است. شاعر همچنین از اهمیتی که به عشق و زیبایی می‌دهد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش تنها به معشوق وابسته است و از این دوگانگی در احساساتش آگاه است. در نهایت، به آرامش در عشق و زیبایی اشاره می‌کند و به نظر می‌رسد که از راه عاشقانه خود خوشنود است.