شمارهٔ ۳۰۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ازنیست۷ بیت

خون همه آفاق بخوردی و بست نیستبردی دل و دین همه پروای کست نیست

از شورش اغیار تو را رنجه نشد طبعتو شکری و باک زشور مگست نیست

تو خود گل نوخیزی و مغرور زحسنیاندیشه زگلچین و غم از خار و خست نیست

مجنون بفغان است در این قافله لیلاخوش خفته تو و گوش ببانگ جرست نیست

آئینه ای از زنگ بپرهیز خدا راآلوده شوی بیم چو زاهل هوست نیست

ای مرغ هما با مگسی چند بپروازتو طوطی و هر زاغ و زغن هم قفست نیست

یرغو مبر آشفته تو جز بر در حیدرزیرا که بجز دست خدا دادرست نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به نوعی توصیف عشق و زیبایی‌ها و همچنین موضوعاتی از جمله رنج و دردمندی در زندگی است. شاعر به محبوب خود اشاره می‌کند و او را نیازی برای دل و دین دیگران نمی‌داند. او به غرور و زیبایی محبوبش می‌بالد و در عین حال به موانع و مشکلاتی که عشق به همراه دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که هیچ جایی جز دست خداوند برای عدالت وجود ندارد و همه چیز به او بازمی‌گردد. مضمون کلی شعر نشان‌دهنده تضادها و زیبایی‌های عشق و زندگی است.