شمارهٔ ۲۴۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اهگذشت۹ بیت

چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشتبر من آن رفت که بر شمع سحرگاه گذشت

نیمی از آن خم گیسو بکفم بود و گرفتآه از آن عمر درازم که چه کوتاه گذشت

بوی پیراهن یوسف نشنیدم و دریغهمه عمرم چو گدایان بسر راه گذشت

واعظ از طول قیامت چکنی قصه بروآزمودیم و همه روز بیک آه گذشت

مرک چون تاختن ارد به بنی نوع بشربر گدا نیز همان رفت که بر شاه گذشت

سیخ کمانا چه بزه میکنی از ناز کمانوه که از کوه گران غمزه جانکاه گذشت

لیلی از حالت مجنون چه بپرسی که چه شدسایه وار از پی تو بوده و همراه گذشت

گفتی ای ماه دو هفته که مهی در سفرمسالها بر من آشفته در این ماه گذشت

از فراق تو پناهم بدرشاه نجفآنکه از نه فلکش پایه درگاه گذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به می‌گذران زندگی و احساسات خود می‌پردازد. او از لحظات گذرای زندگی و زیبایی‌هایی که به سرعت از کنار او می‌گذرند، صحبت می‌کند. این غم و اندوه ناشی از عمر کوتاه و ناپایداری زندگی، او را آزار می‌دهد. شاعر از فراق معشوق و دلتنگی‌اش می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که زندگی‌اش مانند یک گدای بی‌چشم‌انداز گذشته و تجربه‌هایی را به تصویر می‌کشد که به سرعت می‌گذرند و سرانجام، توجه به فاصله‌ها و عدم توجه به لحظات گران‌بها را موجب می‌شوند. او همچنین به مقایسه میان سرنوشت افراد مختلف و تأثیرات زمان بر همه اشاره می‌کند.