شمارهٔ ۲۰۷
فتنه کی از قد موزون تو چالاکتر استباده کی از لب نوش تو طربناکتر است
گرچه اهریمن جادوی بسی ناپاکستنتوان گفت ز جادوی تو ناپاکتر است
گرچه هر جامه که پوشی به بر تو زیباستکسوت ناز به بالای تو چالاکتر است
گرچه آلوده بود دامن ما بوالهوسانعشق را دامن تقدیس از این پاکتر است
گفتی ای برق جهانسوز بسوزم خاشاکنخل خشکیده ما از همه خاشاکتر است
گفتی آشفته اگر خاک شدی اکسیریوه که اکسیر به خاک در تو خاکتر است
خاک راه علیم فخر کنم بر افلاککآستان درش از نُه فلک افلاکتر است