شمارهٔ ۱۹۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اشیکجاست۶ بیت

زخم دل بهبود شد لعل نمک‌پاشی کجاستکشت زهدم ای حریفان رند قلاشی کجاست

می‌کشد زاهد به ناچارم به سوی خانقاهکو سرای می‌کشان و رند اوباشی کجاست

شد فزون شور جنون زنجیر زلف یار کوملک دل معمور شد ترک قزلباشی کجاست

گشته خون دل فزون کز چشم پالاید همیتا بنوشد خون او را ترک جماشی کجاست

هم‌نشین شد غیر با یار ای عزیزان همتیتا کشد از پای دل این خار مقاشی کجاست

ثبت کردم در درون سینه نقش مرتضیتا نظیر او کشد آشفته نقاشی کجاست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف درد و عواطف عمیق شاعر می‌پردازد. شاعر از بهبود زخم دل خود سخن می‌گوید و از کمبود نمک‌پاشی (شخصی که دل‌ردهی را تسکین می‌دهد) و محیطی که شادابی و سرخوشی را به ارمغان بیاورد، گله می‌کند. او از وضعیت خود در برابر زاهدان و عرفا، که او را به سوی خانقاه می‌کشند، و همچنین از شدت عشق و جنون ناشی از زلف یار سخن می‌گوید. شاعر به کمبود عشق و یار اشاره می‌کند و از دردهایی که ناشی از این کمبود است، گلایه دارد. در نهایت، او به ثبت عظمت و زیبایی شخصیت مرتضی (علی) در دل خود اشاره کرده و از این می‌پرسد که چنین زیبایی و عشق کجا قابل دستیابی است.