شمارهٔ ۱۷۶

قافیه: رت۷ بیت

خلق مشتاق و ندیده رخ همچون قمرتنه مباح است در این ماه من سفرت

ناقه رهوارو تو لیلی صفت اندر محملدل من چو سگ لیلی زقفای اثرت

تا میان تنگ نه بستی پی خون ریختنمنشد آگه دل سرگشته زسر کمرت

معنی منظر تو بی بصران کی دانندنشناسد بحقیقت مگر اهل نظرت

گر متاع دو جهان سربسر آرند بهانفروشم برضا یکسر موئی زسرت

گرنه آتشکده شد سینه ات آشفته چرابرق سان شعله فرومیچکد از شعر ترت

تو همه شب می گلگون کشی از ساغر غیرچه غم ار خون بخورد عاشق خونین جگرت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و عاشقانه‌های عمیق می‌پردازد. شاعر در آن به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که دیدن او برای دیگران ممکن نیست، چون تنها اهل نظر می‌توانند حقیقت او را بشناسند. او همچنین بیان می‌کند که هرگونه ثروت و دارایی را می‌دهد تا یک تار موی محبوبش را به دست آورد. در نهایت، شاعر از درد و شوق عاشقانه‌اش می‌گوید که باوجود آتش درونش، باز هم به عشق محبوبش ادامه می‌دهد. این شعر نمایانگر شکوه و غم عشق است که در آن تنگناها و مرارت‌ها وجود دارد.