شمارهٔ ۱۶۹
جز عشق کسی را بدرون سلطنتی نیستمغشوق تر از ملک دلم مملکتی نیست
جبریل کجا دم زند از رتبه عاشقکو را بجز از بام فلک منزلتی نیست
ذات همه کس را بصفت می نشناسدزان ذات چگویم که برنگ صفتی نیست
هان جهد کن و کسوت جان گیر زجانانکاین جامه جسمت بجز از عاریتی نیست
اغیار هم از خوان عطایش برد انعامبا هیچکسش نیست که خود مرحمتی نیست
کی معرفت شاهد معنی کند ادراکآن شخص که در خویشتنش معرفتی نیست
خاصیت درمان دهدت درد محبتخوش باش باین داغ که بیخاصیتی نیست
سلطان زپی مصلحت ملک کند خوندرویش بود آن که پی مصلحتی نیست
بر کشته هر کس دیتی شرع نویسدجز کشته عشقت که بجز تودیتی نیست
عشق تو مرا تربیت از حب علی دادآشفته به از این بجهان تربیتی نیست