شمارهٔ ۱۵۴

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یدننیست۱۳ بیت

چشمه خور برای دیدن نیستآتش از بهر آرمیدن نیست

سر برند از درخت و سرسبز استنخل را تاب سر بدیدن نیست

گر بگوید حدیث عشق زبانگوش را طاقت شنیدن نیست

جسم بر جان حجاب جانان استلاجرم چاره جز دریدن نیست

وه که جبریل را بمقدم عشقچاره جز بال گستریدن نیست

دهر فرزند از چه میزایدکش سر بچه پروریدن نیست

عشق هست آن کمان که رستم راقوت این کمان کشیدن نیست

هر که لعل لب بتی نگزیدحاصلش غیر لب گزیدن نیست

شجر عشق راست میوه شرراین ثمر از برای چیدن نیست

هر که دل کرد وقف تیر نظرچاره اش جز بخون طپیدن نیست

زلف چوگان و گوی او سرماستعادت گو بجز دویدن نیست

روح آشفته مرغ گلشن تستجز بکوی تواش پریدن نیست

هر که شد مست جام عشق علیکوثرش را سر چشیدن نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عشق و دشواری‌های آن می‌پردازد. او می‌گوید که برخی چیزها برای دیدن و درک کردن نیستند، مانند چشمه خور یا آتش. عشق را به کمان تشبیه می‌کند که توانایی کشیدن آن برای همه ممکن نیست و هر که طعم عشق را نچشیده، تنها در خیال آن خواهد بود. او بیان می‌کند که عشق و دل با هم در تضادند و برای رسیدن به عشق، باید از موانع عبور کرد. در نهایت، عشق را به حالتی مستی تشبیه می‌کند که برای چشیدن کوثر، باید از آن مستی عبور کرد. شاعر، به طور کلی، عشق را تجربه‌ای عمیق و پر از درد و لذت می‌داند که برای دستیابی به آن باید رنج کشید.