شمارهٔ ۱۱۹۱

قافیه: امی۹ بیت

عکس زلفت چهره دودآلود دارد اندکیلاجرم عنبر به مجمر دود دارد اندکی

چشم مستت کاین همه مستی و مخموری کندنشئه زآن لعل میْ‌آلود دارد اندکی

کی کند سر بر سر سودای عشق نیکوانبیم گر کس از زیان و سود دارند اندکی

سبزه خط و خلیل خال با روی تو گفتنسبتی بر آتش نمرود دارد اندکی

حسن یوسف را بها هرگز نکاهد مصریانمشتری گر خود زر معدود دارد اندکی

روزی ار امروز باشد گو غم فردا مخورهرکه زین نعمت به کف موجود دارد اندکی

می‌کشندش گر سوی بتخانه تکفیرش مکنهرکه رو بر کعبه مقصود دارد اندکی

لاجرم آشفته درویشیم از مهر علیکسوتم زآن رشته تار و پود دارد اندکی

کی غنا خواند دگر صوت حسن را شیخ شهرگوش گر بر نغمه داود دارد اندکی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره دارد و از تاثیر آن بر دل و جان عاشق سخن می‌گوید. او به زیبایی چشمان معشوق که مستی و شیدایی به دل می‌آورد، و نیز به ارتباط عشق و نیکنامی اشاره می‌کند. شاعر همچنین به داستان‌های تاریخی و نمادهای فرهنگی اشاره کرده و به این معنا می‌رسد که زیبایی و محبت همواره ارزشمند است، حتی اگر در دنیای مادی ممکن است کمتر به آن توجه شود. در نهایت، با اشاره به درویشی آشفته و شیخی که آواز خوش را فراموش کرده، نشان می‌دهد که عشق و زیبایی همواره در زندگی انسان‌ها مهم و تأثیرگذار است.