شمارهٔ ۱۱۶۵

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: اهنداری۸ بیت

لطف با دوست نه با خصم مدارا نکنیخون این هر دو بریزی و مهابا نکنی

عاشقان راست دم و راست رو و جانبازندقتل این قوم خطا باشد و هان تا نکنی

دل ما خسته و رنجور دو چشمت بیمارمعجز عیسویت هست و مداوا نکنی

بیکران بحه عشق ارچه بسی طوفان زاستنوح با تست سفر از چه بدریا نکنی

خوبرویان جهان دوست کش و دشمن دوستدگران کرده گر اینکار تو آنها نکنی

طلب ار میکنی اکسیر مراد ای درویشغیر خاک در میخانه تمنا نکنی

در میخانه بود کعبه اصحاب صفاسجده ای طالب مقصود جز آنجا نکنی

در سوایدی تو آشفته چو سودای علیستسود خواهی تو علاج از پی سودا نکنی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع روابط انسانی و عشق می‌پردازد. شاعر به دوست‌داشتن و محبت به دوستان تأکید می‌کند و نصیحت می‌کند که با دشمنان هم به مهربانی رفتار شود. او بر این باور است که عشق واقعی نیاز به وفاداری و توجه دارد و قطع ارتباط با دوستان و عدم تلاش برای درمان دل شکسته، خطا است. شاعر همچنین به اهمیت میکده و جست‌وجوی حقیقت در کنار دوستان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که تنها در میخانه می‌توان به تعالی و هدف واقعی رسید. در نهایت، اشاره به عشق و سودای علی به‌عنوان کلید درمان در دل‌ها را دارد و از دلخواهی و جست‌وجوی واقعی یاد می‌کند.