شمارهٔ ۱۰۷۵
در کمندم فکنده صف شکنینقدم از کف ربوده سیمتنی
سخت بازو و عربده جوئیصف شکن جان شکار راهزنی
غیر زلفش ندیده کس که کندجا ببال فرشته اهرمنی
چند عاشق کشی کنی شیرینبهر شهرت بس است کوه کنی
من نگویم که ماه در فلکیمن نگویم که سرو درچمنی
زآنکه از آن ندیده ام رفتارزآنکه نشنیده ام از آن سخنی
گل شاداب گلشن جانیماه بزمی و شمع انجمنی
با رخ و زلف تو خطا باشدکه ببویند سنبل و سمنی
مگر ای زلف نافه چینیمگر ای چشم آهوی ختنی
بنواز ای شمیم گلشن مصرپیر کنعان ببوی پیرهنی
ما و من را بنه بکش می عشقتا نماند بجای ما و منی
می عشقت که بخشد آشفتهجز علی یا حسین یا حسنی