شمارهٔ ۱۰۶۱
رشته ها بر گردنم ای زلف یار آویختیفتنه کردی ای نگاه مست خونم ریختی
منتی بر گردنم داری تو ای زلف دو تاکز همه زنجیر مویان رشته ام بگسیختی
میبری نام رقیبان بر لب شیرین چرازهر با قند مکرر از چه رو آمیختی
شاید از جادوئی ضحاک آسا دم زنمتا تو ای مار سیه بر گردنم آویختی
گر نبودت در کمین آن آهوان شیر گیراز چه آشفته به چین زلف او بگریختی