شمارهٔ ۱۰۵۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازی۶ بیت

زاهد خام به هرزه چو برآرد نفسیهست معذور که در وی نگرفته قبسی

کی رود شوق لبت از سرم از گفته شیخطالب قند گریزد ز هجوم مگسی

تار مطرب شکند شیخ که اینست صوابنفس تار ار شکنی عین صواب است بسی

هر که را شحنه عشق است به منزلگه دلنیستش بیم ز عقل ار چه گمارد عسسی

کی کنند از در انصاف ز باغش بیرونگرد گلزار هم ار سر بزند خار و خسی

روح آشفته پی طوف حریم شه طوسهمچو مرغی که به گلشن بپرد از قفسی

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر به مساله عشق و حالت‌های انسانی اشاره دارد. در اینجا، شاعر به زاهد خام می‌گوید که اگر از بند نفسانی آزاد شود، معذور است. او به شوق محبتی عمیق می‌پردازد و بیان می‌کند که کسی که به عشق واقعی رسیده، از عقلش بی‌بهره نمی‌شود. همچنین، به رابطه عشق و عقل اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق نمی‌تواند کسی را از باغ حقیقت بیرون کند. در پایان، به روح آشفته‌ای می‌پردازد که همچون پرنده‌ای از قفس به سوی گلزار عشق پرواز می‌کند. این شعر در واقع به زیبایی و پیچیدگی عشق و آزادی در آن اشاره دارد.