شمارهٔ ۱۰۰۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انه۱۱ بیت

مطرب مجلس کجاست چنگ و چغانهراست کن از پرده حجاز ترانه

زلف بتان را زشانه تربیتی هستچشم زند از مژه بزلف تو شانه

مهر منیرم نمود در دل شب ماهساغر می در کف حریف شبانه

گر توئی ای زلف سحر ساز رسن بازچاه نه یوسف درافکنی بچانه

مقصد از ایجاد کاینات توئی توخلقت کون و مکان چه بود بهانه

غیر خدایت بجای هیچ نماندگرد خودی گر برافکنی زمیانه

زآتش تنهائیم چو شمع عجب نیستگر ززبان آتشم زده است زبانه

خلوت توحید را تو شاهد خاصیذات تو چون ذات کردگار یگانه

مهر تو آشفته راست مذهب تحقیقغیر مدیح تو هر چه گفت فسانه

جسم خطاکار ما تو خاک نجف کنتیر دعای مرا بزن به نشانه

از تو نیاید بغیر فضل و کرامتاز من خاکی بغیر جرم خطا نه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی عشق و ارتباط با معشوق می‌پردازد. شاعر از مطرب می‌خواهد که آهنگی از حجاز بخواند و زیبایی‌های معشوق را توصیف می‌کند. او زیبایی زلف‌های معشوق را ستایش می‌کند و به عشق و اشتیاق خود اشاره می‌کند. شاعر به‌طور خاص از اهمیت وجود معشوق برای هستی و کائنات صحبت می‌کند و می‌گوید که غیر از خداوند وجود دیگری نیست. او از تنهایی و آتش درونی‌اش سخن می‌گوید و از معشوق خواستار فضل و کرامت است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که از او تنها خطا و جرم بر می‌آید و به خاطر عشقش به معشوق، تلاش می‌کند که به مقام و مرتبه‌ای بالاتر برسد.