غزل شمارهٔ ۳۰
مهرت به دل و به جان دریغستعشق تو به این و آن دریغست
وصل تو بدان جهان توان یافتکان ملک بدین جهان دریغست
کس را کمر وفا مفرمایکان طرف بهر میان دریغست
با کس به مگوی نام تو چیستکان نام به هر زبان دریغست
قدر چو تویی زمین چه داندکان قدر به آسمان دریغست
در کوی وفای تو به انصافیک دل به هزار جان دریغست