غزل شمارهٔ ۲۰۷
نگارا جز تو دلداری ندارمبجز تو در جهان یاری ندارم
بجز بازار وسواس تو در دلبه جان تو که بازاری ندارم
اگرچه خاطرم آزردهٔ تستز تو در خاطر آزاری ندارم
ز کردار تو چون نازارم ای دوستکه در حق تو کرداری ندارم
ترا باری به هر غم غمخوری هستغم من خور که غمخواری ندارم
بسان انوری در گلستانمچه بدبختم که خود خاری ندارم