گنج

شمارهٔ ۵۸

ز انبوهی جان و دل و ز کوکبه حسنتآه من مسکین را، ره نیست بسوی تو
از جنت و از ماوی، ما را چه نشان پرسیاینک لب و خال و خط وینک خم موی تو