قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
بخش ۱حمدی از حد افزون و سپاسی از قیاس بیرون سزاوار صانع بیچون که به کلک صنایع نگار بدایع آثار بر صحایف لطایف روزگار نظم قصیده موجودات با حسن صفات رقم کرده.بخش ۲نسیم کاکل مشکین کراست چون تو نگاربخش ۳هوا بسبزه گهر ریخت بلبل آب از چشمبخش ۴ - دایره تدویروصال تا بشبش بر در تو کیست مگربخش ۵ - دایره مرکب مدورهمه ملوک جهان بنده کرده دهرت از آنبخش ۶ - دایره مرکب مدوراز آنکه چهره بر افروخته گلت راهستبخش ۷ - دایره مرکب مدورهمیشه دشمنش آنجا ز اهل نار بودبخش ۸ - دایره مرکب مدوردل برد از نقش سنگینبخش ۹ - از توشیح اول ابیات این قصیده این قطعه بر می خیزدنشان فضل بنام کسیست طغرایشبخش ۱۰ - از حشو مصارع اول این قصیده این قطعه بر می خیزدکلک ملک سخن که سخیستبخش ۱۱ - این قطعه که حروفش غیر منقوط است از حشوسرور ملک کرم حاکم دهر