شمارهٔ ۳۰ - در میلاد حضرت مهدی موعود قائم آل محمدعج سروده است
روز میلاد شهی راد و عظیم الشانستکایة الله علی دائرة الامکانست
کاشف وحی و گشاینده تاویل که خودسر تنزیل نبی ترجمه فرقانست
شمع ناسوت نماینده ملک و ملکوتکانچه جز لاهوت اندر رخ او حیرانست
قائم آل محمد که در اقلیم شهودوارث مسند و تاج علی عمرانست
شرف شاه زنان مادر سجاد از اوستزانکه او را شرف از نسل شه مردانست
لامکانی که مکانش دل مؤمن شده زانبرتر از کون و مکان برزده شادروانست
در چنین روز مبارک بجهان روح دمیدپیکر پاک خدیوی که جهانرا جانست
گرنه او جان جهان نیست چرا در همه جایاثرش فاش و پدید است و رخش پنهانست
خسروا ای که طفیل قدمت در گیتیهفت گردون و سه مولود و چهار ارکانست
علم یزدان را با آنهمه بسیاری و وزنهم دلت مخزن و هم خازن و هم خزانست
عرصه کشور ناسوت و فضای جبروتبی جمال تو به نظارگیان زندانست
این ملک زاده که میلاد ترا حرمت داشتپور جمشید سلاطین ملک ایرانست
پادشه زاده امجد گرانمایه رادکه مرا او را لقب از شه امجدالسلطانست
کیقبادیست ز فر تو چو در خرگاهستآفتابیست ز نور تو چو در ایوانست
دین پرستیست که تصدیق تواش آیینستحق شناسیست که اخلاص توأش ایمانست
دل صافش را با فضل و هنر پیوندستجان پاکش را با هوش و خرد پیمانست
مفتی حکم ترا دل بخط توقیعستمنهی امر ترا سر بره فرمانست
ساکنان صف خرگاه ترا مسکینستچاکران در دربار ترا دربانست
سر و سامان غلامی تو دارد گرچهاندرین سامان بهتر ز نبی سامانست
چون گشاید کتب دانش و آید بسخنبوعلی سینا یا خواجه ابوریحانست
چون نشیند زبر تخت و گراید سوی دادراستگوئی که بر اورنگ انوشروانست
علم سرچشمه عدلست ولی بی چه و چونای ملک ملک تو از عدل تو آبادانست
گوسفندان دو پا را برهان از کف گرگای شبان رمه کاینک رمه یزدانست
چو شبان گله از قبل شاه بزرگشه درین گله بفرمان خدا چوپانست
تا که میلادعلی سیزدهم از رجبستمولد مهدی در منتصف شعبانست
باش در بندگی قائم تا روز قیامکه پناهنده او زنده جاویدانست