شمارهٔ ۵
کسی نگفت که از شعله سوختن عیب استولی ز خار و خسی بر فروختن عیب است
دلم که مرده هندوی زلف اوست چرانسوخت مرده ز هند و نسوختن عیب است
به یک نگه چو خریدی، به یک نگه مفروشگران خریدن و ارزان فروختن عیب است
به چاک جامه دگر عیب من مکن، ناصحدریدنش هنر است ارچه دوختن عیب است