شمارهٔ ۵۱
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اذ۵ بیت
ای به شش ضرب از جهان در نرد جباری فِرهتا ابد دوات روان بادا و حکمت بر نفاذ
گرچه اقبال تو از راه محابا دور چندیافت با خصمت لباساتی بسی نرد گشاد
زخم تیغ بندگانت بس موافق بود و نیزکعبتینهایی که پیکرش آن چنان یاری بداد
لاجرم چون کعبتینش باز مالیدی به وقتداو افزون کرده اندر ششدر خذلان فتاد
با تو زین پس دست در خصل تعدی چون کندچون یقینش شد که خصلی نیز می نتوان نهاد