شمارهٔ ۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اب۷ بیت

عالی رضی دین تویی آن شمع دل که هستلفظ شکرفشان تو پیرایه صواب

با شمع دولت تو بر افروخت روزگاردرکام آرزو چو شکر گشت صبر و صاب

چون بخت در رخ تو شکرخنده زد چو صبحگو تیره شو ز غصه آن شمع آفتاب

بشنو حکایتی ز شکر خوشتر و بدانکچون شمع نیم مرده نه تن دارم و نه تاب

یاری که شمع مجلس انسست در جمالبا من برای و شکر کرد دی عتاب

جاری زبان من ز عتاب چو شکرشافتاد چون زبانه شمع اندر اضطراب

تدبیر چیست کز پی تدبیر آن کنونچون شمعم اندر آتش و چون شکر اندر آب

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف محبوبی می‌پردازد که او را همچون شمعی می‌بیند که روشنی‌بخش دل‌هاست. او از شیرینی و زیبایی کلام محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود درد و غم، حضور این محبوب باعث روشنی و شادی در زندگی‌اش می‌شود. شاعر در تلاش است تا احساسات عمیق خود را بیان کند و به یادآوری حکایت‌هایی از شکر و شیرینی می‌پردازد. در نهایت، او خود را همچون شمعی در آتش و شکر در آب می‌بیند، که در حالتی از اضطراب و التهاب قرار دارد.