شمارهٔ ۳
بیسر و پایی اگر در چشم خوار آید ترادل به دست آرش که یک روزی به کار آید ترا
با هزاران رنج بردن گنج عالم هیچ نیستدولت آن باشد ز در بیانتظار آید ترا
دولت هر مملکت در اختیار ملت استآخر ای ملت به کف کی اختیار آید ترا
پافشاری کن، حقوق زندگان آور به دستورنه همچون مرده تا محشر فشار آید ترا
نام جان کندن به شهر مردگان چون زندگیستهمچو من زین زندگانی ننگ و عار آید ترا
تا نسازی دست و دامن را نگار از خون دلکی به کف بیخون دل دست نگار آید ترا
کیستی ای نوگل خندان که در باغ بهشتبلبل شوریدهدل هر سو هزار آید ترا
کن روان از خون دل جو در کنار خویشتنتا مگر آن سرو دلجو در کنار آید ترا
فرخی بسپار جان وز انتظار آسوده شوگر به بالینت نیامد در مزار آید ترا