شمارهٔ ۲۲
با آنکه کسی نیست به وارستگی ماهست از چه به گیسوی تو دلبستگی ما
بشکست مرا پشت اگر بار درستیمیزان درستی شده بشکستگی ما
ما خسته دلان قلب جهانیم و از اینرودل خسته جهانیست ز دلخستگی ما
در مملکتی کآتش آشوب بود تندبیجا نبود کندی و آهستگی ما
از حسن عمل با خط برجسته از این پستاریخ گواه است به برجستگی ما