شمارهٔ ۲۷
اگر... من بر چمد آن سرو رعنا راچمن پیرای مینو پی برد...طوبی را
نخواهم کوته این... غوغا کاش در محشربجای رستخیز آرند آن...بالا را
نبرد زلف وخال و خط این... لر ترکانببرد از یاد مردان رزم آن...اعدا را
یکی...گی خواهم نه چون...شیدایانفراخا تنگ میدانست این...صحرا را
حذر ای مردم ای... لرزین اشک بنیان کنکه از هر قطره طوفان خیزد این ... دریا را
جز آن...طلعت و آن دهان کشنید و آن دندانکه مهر آرد سها ظاهر سها پوشد ثریا را
همی بر قلب از آن...مژگانم شکست افتدبه عمر اندر ندیدستم چنین...هیجا را
کمر خواهی به نخلش دست پا بر جان شیرین نهکه نتوان هم خدا را خواست هم...خرما را
گرت سردار با... مردم آشتی بایدبجنبان رخش زی میدان بر افکن طرح دعوا را