بخش ۱۰ - خطاب زمین بوس به سید قنبر
الا ای صبا پیک هر نامرادزیغما بدان گرد رستم نژاد
گذر کن ولی بر طریق ادبسخن گو ولی پاس دار از دو لب
که ای از تو سادات را افتخاربه عهد تو اکراد را اعتبار
تو پیغمبر و نطق تنزیل توتنت روضه عمامه قندیل تو
کمال از وجود تو شیرازه یافتجلال از تو آوازه تازه یافت
به دوران تو سام را نام نیستتهمتن توئی رستم و سام کیست
قوی پشت غارت به نیروی توفلک خسته زور بازوی تو
مجزا ز تو دفتر باستانز وصف تو شهنامه یک داستان
چرا گفته ای رستمم گفته ایاز این گفته مانا که آشفته ای
به اندیشه در سخن سفته امتو دانی به برهان سخن گفته ام