شمارهٔ ۸۳

۱۱ بیت

از کید اختر از جور گردون علیاز ظلم دشمن از بخت وارون علی

سرو روانت ماه تابانت علیافتاده بر خاک غلطیده در خون علی

افسوس از این روی واین سنبل و موی علیکز ریشه افتاد این سرو موزون علی

گفتم به شادی وقت دامادی علیگردم به عشرت دمساز و مقرون علی

از روزگارم و از کار و بارم علیاین گونه ایام کی بود مظنون علی

خیل مصیبت فوج مرارت علیآورده اینک بر ما شبیخون علی

خوش روزگارت و انجام کارت علیکز دهر بردی خرگاه بیرون علی

بنگر که مادر بی یار و یاور علیگشته روانه در دشت و هامون علی

صد حیف و صد حیف کز تیر و خنجر علیکز ریشه افتاد این سرو موزون علی

از تشنه کامی قلب تو بریان علیوزچشم مادر جاری است جیحون علی

بر حال یغما ای ماه تابان علیبنما نگاهی از لطف بی چون علی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد مظلومیت و ستمی است که به علی علیه‌السلام و خاندان او روا داشته شده است. شاعر از زیبایی‌های علی، مانند سرو و ماه، سخن می‌گوید و به فاجعه‌هایی که بر او و خانواده‌اش رفته، اشاره می‌کند. او از درد و اندوه مادر علی و بی‌کس و تنها ماندن او در دشت یاد می‌کند و حسرت می‌خورد که چرا چنین افرادی که شایسته محبت و احترام هستند، مورد ظلم قرار می‌گیرند. در نهایت، شاعر از علی می‌خواهد که نگاهی به او بیفکند و محبت خود را به او ارزانی دارد.