شمارهٔ ۷۳

۲۲ بیت

تا زچمن خانه زین بر زمیننخل برازنده اکبر فتاد

جلوه گری رفت ز بالای سرورعشه بر اندام صنوبر فتاد

شبه رسول امینشست به خون تا جبین

از دم ششمیر کینخفت به روی زمین

گرد برآمد ز مزار حبیبرفت برون پای ظفر از رکیب

چهره ناهید به خون شد خضیبروشنی از دیده اختر فتاد

عرش برین شد نگونگشت افق غرق خون

ماند ز ره چرخ دونگشت زمین بی سکون

قائمه عرش معلا شکستشیشه نه منظر مینا شکست

ماهچه رایت بیضا شکستاز سر مهر فلک افسر فتاد

ریخت زتاثیر غمنظم کواکب زهم

چهره مه شد دژمصبح فرو برد دم

گشت چو آن کاکل مشکین رسناز نم خون نافه مشک ختن

باز شد از طره سنبل شکنرایحه از طبله عنبر فتاد

زد به فضای چمنچتر عزا نسترن

خفت به خونین کفنغنچه نازک بدن

سد شد از این واقعه بر ممکناتعرصه امکان و طریق جهات

بازی شطرنج فلک گشت ماتمهره خورشید به ششدر فتاد

شام ز غم مو بریدصبح گریبان درید

گشت به عالم پدیدفتنه یوم الوعید

ناله یغما شد اگر پرده درناید از این پرده عجب در نظر

کز حرکات فلک پرده درپرده ز اوضاع جهان برفتاد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حادثه‌ای عظیم و تراژیک می‌پردازد که در آن نخل‌ها، گل‌ها و عناصر طبیعی دچار دگرگونی و تاثر می‌شوند. شاعر از تصاویری چون افتادن نخل‌ها و فرو رفتن سروها در رخت عزا صحبت می‌کند. در این حادثه، خون بر زمین جاری می‌شود و آسمان غرق در غم می‌گردد. چهره‌ها به خون آغشته می‌شوند و دنیای مادی ناتوان از تحمل این فاجعه به بی‌سکونی دچار می‌شود. همچنین، واژگان گوناکونی از غم و اندوه در این شعر استفاده شده که نشان می‌دهد چگونه این واقعه تمام عالم را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نظم کائنات را بر هم می‌زند. در نهایت، شاعر به ناامیدی و مطلق بودن این واقعه اشاره کرده و آن را به «یوم الوعید» تشبیه می‌کند.