شمارهٔ ۹۵

۱۲ بیت

چرا خورشید و ماهش بر نباشداگر سرو از قدش کمتر نباشد

گدائی دارد ار آئینه جامنکو بنگر که اسکندر نباشد

من از خطش شدم عاشق که میگفتکه علم عشق در دفتر نباشد

رخ و خالش نگه کن تا نگوئیسپهر و ماه را اختر نباشد

عنان ای دل ز مژگانش بپیچانکه یک تن مرد یک لشکر نباشد

فغان از جور چرخ ار ساعد یارسپهر جام را محور نباشد

ببال ای سر و اگر پستی به راهشکه از این پایه بالاتر نباشد

مثال روی و خالش رسم بستندر امکان مه و اختر نباشد

دل و مهرش به سلطان کی توان دادخرابی را که بام و در نباشد

مکن رشح می از لب پاک مپسندبهشت عدن را کوثر نباشد

حمامی را که دامی بال پروازنبندد کاش هرگز پر نباشد

بدین آئین امام شهر یغمامسلمانم اگر کافر نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و قدرت عشق و معشوق اشاره می‌کند. او با تشبیه‌های زیبا، معشوق را به خورشید و ماه تشبیه می‌کند و می‌گوید که اگر زیبایی‌های او کمتر از سرو باشد، وجودش بی‌معنا است. او همچنین به عشق و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نشانه‌های عشق در دل نباشد، زندگی بی‌ارزش است. شاعر همچنان به قدرت و ربودن دل انسان‌ها به وسیله معشوق می‌پردازد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که ای دل، باید در برابر زیبایی‌های معشوق تسلیم شوی، زیرا او فوق‌العاده است و هیچ چیز نمی‌تواند با او برابری کند.