شمارهٔ ۷۷

۷ بیت

ز هجرانت چنانم جان بسوزدکه بر جانم دل هجران بسوزد

ز می چون لعل سازی آتشین رنگخضر در چشمه حیوان بسوزد

ز جور پاسبانش بیم آن استکه آهم خانه کیوان بسوزد

مده زاهد رهم درکعبه ترسمز دود کفر من ایمان بسوزد

ز پیکان تو گفتم دل بسوزمکنون ترسم ز دل پیکان بسوزد

سبق خوان کتاب عشق جانانگنه نبود اگر قرآن بسوزد

چو شد یعقوب رخت افکند یغماالهی کلبه احزان بسوزد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شدت درد و احساس یادی که از معشوق دارد سخن می‌گوید. او به نوعی از سوزی که در دلش به‌خاطر دوری معشوق وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که این هجران همچون آتش جانش را می‌سوزاند. شاعر همچنین به زیبایی و شراب اشاره می‌کند و می‌گوید که رنگ آتشین آن چقدر دل‌فریب است. او از مشکلات و سختی‌هایی که به‌خاطر دوری معشوق و بی‌مهری می‌کشد می‌گوید و نگران است که این درد و غم باعث نابودی ایمان و روحش شود. در پایان، با اشاره به داستان یعقوب و يوسف، شاعر به شدت اندوه و گریه‌اش می‌پردازد و از خداوند طلب رحمت می‌کند. شعر در مجموع به عمق احساسات عاشقانه و درد جدایی پرداخته است.