شمارهٔ ۷۰

۸ بیت

هر سرو که طوبیش ز قد منفعل آیدگر جلوه شمشاد تو بیند خجل آید

با لاله صد داغ خوشم از همه گل هازان روی که از نکهت او بوی دل آید

تا چند خورم غصه دل، دل شکنی کوکاین خانه مخروبه به او منتقل آید

بی فاصله زلف و خطت اطراف بگیرنداین حلقه بدان سلسله چون متصل آید

کو خط تو تا سر خط آزادی عشاقدر دفتر انشای مشیت سجل آید

خون ریز و میندیش که خونی که تو ریزیزان پیش که از تیغ تو ریزد بحل آید

هر شیفته دل را که بود خاتمه بر کفردر بیعت آن طره پیمان گسل آید

یغما چه شد ار آمد و جان در قدمت کردهر سر که نه بر خاک تو غلطد به گل آید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و احساسات عمیق خود را نسبت به او ابراز می‌نماید. او به وضوح می‌گوید که حتی گل‌ها و زیبایی‌های طبیعی نیز در مقابل محبوبش تحت‌الشعاع قرار می‌گیرند. او از غم دل و جدایی سخن می‌گوید و حسرت می‌خورد که خانه‌اش به خاطر فقدان محبوب خالی و خراب شده است. همچنین او به زلف و خط محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی‌ها همواره او را به یاد عاطفه و عشق می‌اندازند. شاعر در نهایت به قدرت و تأثیر عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند او را از این عشق دور کند.