شمارهٔ ۱۲۰

۹ بیت

چو چشمت ترک مستی در کمینمچه سود ار بگذرد اختر زکینم

نهان زین چشم طوفان زا به مردمچه منت ها که دارد آستینم

یکم فولاد بازو پنجه بر تافتدلی باید از این پس آهنینم

من و اندیشه لعلت که خوشترزصد ملک سلیمان این نگینم

نه طرف از کفر بستم نی زاسلامهم از آن توبه باید هم ز اینم

در آن میدان که از هر سوست زنهارکسی نشنیده غیر از آفرینم

شدم در رهگذر تو سنت خاکنکوشد کآسمان زد بر زمینم

زهی دولت اگر هندوی زلفتکشد داغ غلامی بر جبینم

گزاف از من نیاید کفر زلفشاگر این است یغما وای دینم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر پیامدهای عشق و اشتیاق را بیان می‌کند. شاعر از احساساتی چون مستی و دلتنگی ناشی از جذابیت معشوق سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که وجود معشوق برایش مهم‌تر از هر چیز دیگری است و از دوگانگی میان کفر و اسلام، نوعی توبه را که از آن‌ها متأثر می‌شود، مطرح می‌کند. شاعر همچنین به پایداری و استقامت در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در مقابل چالش‌ها و مشکلات، باید دلش را مانند آهن محکم کند. در نهایت، او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره کرده و ابراز می‌کند که عشقش او را در معرض خطر و شگفتی قرار داده است.