شمارهٔ ۱۰۲

۶ بیت

نشئه می نغمه نی دیگران را خوش که بسنفس ما را خون دل دمساز و افغان هم نفس

صد سوالت جز بدان کش کس... نیستمی نیاید یک جواب از هیچ سو وز هیچ کس

طایری کز بیضه در دام اوفتد ناید شگفتگر نداند باز قید از آشیان دام از قفس

در طریق رهروی آن راست پیشی کاوفتادبر به مقصد پشت از این سرگشتگان گامی دو پس

عشق نهراسد همی از عقل و مشتاق از رقیببرق نندیشد ز خار آتش نپرهیزد ز خس

حوزه اسلام اگر این است و تسبیح نجاتای دریغا حلقه زنجیر و زندان عسس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی دشواری‌ها و پیچیدگی‌های عشق و زندگی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دیگران در پی نغمات و زیبایی‌ها هستند، در حالی که خود او در درونش درگیر درد و رنج است. او می‌گوید که سوالات بی‌پاسخ بسیاری وجود دارد و هیچ کس نمی‌تواند مثلاً جواب‌هایی برای آن‌ها بیابد. همچنین، اشاره به سرنوشت پرنده‌ای دارد که در دام گرفتار شده و نمی‌تواند از آن رها شود. او به شیوه‌ای عمیق به بررسی عشق و عقل می‌پردازد و می‌گوید که عشق از عقل نمی‌ترسد و به دنبال هدفش می‌رود. در نهایت، شاعر از وضع جامعه و محدودیت‌های دینی و اجتماعی انتقاد می‌کند و زندان‌گونه بودن آن را تاسف‌بار می‌داند.