بخش ۱۱ - صفت قصاب

۶ بیت

قصابان راست روی رخشانپر نور چو صُبح عید قربان

دامن ها شان همیشه از خونچون دامن آسمان شفق گون

چون دیده ی گوسفند قربانبی شام بود صباح ایشان

سازند، ز خون، کارد، رنگینبا مهر، قران ماه نو بین

وصف مژه های شوخ ایشانگر نظم کند کسی بسامان

سازد دل را ز شوق پارههر مصرع شعر چون قناره

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره قصابان است که در روز عید قربان کار می‌کنند. آن‌ها با دامن‌های خونین خود، همچون رنگ آسمان در زمان غروب، تصویر خاصی دارند. بیان شده که آن‌ها هر صبح بدون صبحانه، کار می‌کنند و با کاردهای رنگین خود، زمینه‌ای از خون را ترسیم می‌کنند. همچنین به زیبایی و ظرافت مژه‌های آن‌ها اشاره شده و شاعر می‌گوید که می‌توان با نظم دادن به این تصویر، دل را به شوق آورد. هر بیت از شعر مانند قناره‌ای است که زیبایی و حس را منتقل می‌کند.