شمارهٔ ۴۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اهعشق۷ بیت

شد بر فراز مسند دل باز شاه عشقیعنی گرفت کشور جان را سپاه عشق

جز در فضای سینه رندان می‌پرستنتوان زدن به ملک جهان بارگاه عشق

شوریدگان عشق برابر نمی‌کنندبا صد هزار افسر شاهی کلاه عشق

در ملک فقر افسر فخرش به سر نهندهر تن که خاک شد ز دل و جان به راه عشق

ای شیخ روی زرد و لب خشک و چشم تردر شرع ما به حقیقت بود گواه عشق

خودخواهی از خیال برون کن که در جهاناز خود گذشتگی‌ست همی رسم و راه عشق

هرگز نیابد ایمنی از حادثات دهروحدت، مگر دمی که بود در پناه عشق

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از عشق و ارزش‌های آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق، قدرتی است که جان انسان‌ها را تسخیر می‌کند و تنها در دل رندان و عاشقان جا دارد. او اشاره می‌کند که عشق برتری بیشتری نسبت به هر نوع مقام و ثروت دنیوی دارد و کسانی که در مسیر عشق گام برمی‌دارند، حتی در فقر هم احساس افتخار می‌کنند. همچنین، شاعر عقلانیت و خودخواهی را کنار گذاشته و به خودگذشتگی و فدای خود در راه عشق تأکید می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تنها در سایه عشق می‌توان از سختی‌ها و حوادث زندگی ایمن بود.