شمارهٔ ۹۳
ای بار داده کعبه کویت به راههاگستاخ بارگاه قبول تو آهها
بر دامن امید تو، دست دعا درازبر آستان عفو تو روی گناهها
رگها که در تن است، حقیقتشناس راباشد به سوی معرفتت شاهراهها
هر سر ز پای کوبی شور تو بقعهایدلها ز های و هوی غمت خانقاهها
در سینههاست، هر نفسی، ذکر ارهایدر دیدههاست، سبحه ذکرت نگاهها
هر نالهای ز لشکر درد تو رایتی استدلهاست از ستون غمت بارگاهها
عشق از دل دو نیم، سوار دو اسبه استغمها به حفظ کشور یادت سپاهها
از یک نسیم حکم تو در بحر روزگارچون موج گشتهاند روان سال و ماهها
رهرو به کجا به کعبه کوی تو پی برد؟کآواره گشتهاند، درین دشت راهها
واعظ اگر چه برده ز حد معصیت، ولیدارد ز عفو و بخشش و لطفت پناهها