شمارهٔ ۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ارا۶ بیت

الهی نفرت از ما ده، بنوعی اهل دنیا راکه ره ندهد کسی در دل غبار کینه ما را

عطا کن مشرب افتادگی، پیش درشتانمتو کز همواری افگندی به پای کوه صحرا را

نگردیدیم نرم از آسیای گردش گردونبه پای گردش چشمی بیفگن دانه ما را

در آن دم کاید از ذکر تو در شورش عجب نبودزبان موج اگر افتد برون از کام، دریا را

مگر در وسعت‌آباد خیالت سر کند ورنهنگنجد شور مجنون تو در آغوش صحرا را

شود شاید می فکر ترا مینا دل واعظبه دست آتش شوقی بده این سنگ خارا را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد نفرت از دنیازدگان و درخواست تواضع و افتادگی از خداوند است. شاعر به دنبال پرهیز از کینه‌توزی و خودخواهی است و می‌خواهد که خداوند او را در راه راست هدایت کند. او می‌گوید که در برابر سختی‌ها و دورانی که می‌گذرد، هنوز تسلیم نشده و به ذکر الهی مشغول است. همچنین، شاعر به عشقی آتشین اشاره می‌کند که تنها در دل افراد خاصی می‌تواند جایی پیدا کند و بیان می‌کند که شور و اشتیاق واقعی ناشی از عشق الهی نمی‌تواند در محیط‌های معمولی و راحتی‌ها گنجانده شود. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که در این مسیر دشوار او را یاری کند.