شمارهٔ ۶۶
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انیرا۷ بیت
به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی راچه میدانی که سلخی هست، ماه زندگانی را
کسی کز بار پیری حلقه شد قد چو شمشادشسراپا چشم گردیده است و، میجوید جوانی را
دلیلی بهتر از افتادگی نبود ره حق راکه از بالای پستی، آب دارد این روانی را
در آفت خانه دنیا، تلاش خاکساری کنزمین بودن سپر باشد، بلای آسمانی را
اگر خواهی نشاط، از حاصل گیتی بکش دامنکه دارد سرو، از آزادگی رقص روانی را
به وضع کهنه دیر این جهان، با این دل غمگینبسی خندی، اگر بینی رباط زعفرانی را
گرفت از دست ما پیری، همه بود و نبود مابه ما نگذاشت واعظ، هیچ جز داغ جوانی را