شمارهٔ ۵۹۵
همچو ناخن، شده خم بر در سلطان تاکی؟!در گشاد گره جبهه دربان تاکی؟!
ز آب روی و، مژه تر، ز تذلل پی نانآب و جاروب کشی بر در دونان تاکی؟!
کردن آزار جهانی، ز طمع بهر شکمخلق را پوست کنی، بهر یک انبان تا کی؟!
خوشه سان خانه پر از گندم وجو، و ز پی نانبودن ای سست قدم این همه لرزان تاکی؟!
با بر افروختن و نعره زدن همچو تنورریزد آتش ز دهان تو پی نان تاکی؟!
همه عمر نهی سر بسر طول أملنفس را این همه سر بر خط فرمان تا کی؟!
روز در ذکر زر و سیمی و، شب در فکرش!روز وشب دیدن این خواب پریشان تاکی؟!
درد سرهای جهان سر بسر از سامانستمینهی این همه سر بر سر سامان تاکی؟!
دامن دل بکش از خار علایق واعظچشم بر راه تو گلهای گلستان تاکی؟!